تبليغاتX
افغانســـــــــــــــــتان نوین
 
 
درباره سایت
از دیگر رسانه ها 
تبلیغات 

برای درج تبلیغات تماس بگیرید

 خبرنامه سایت





Powered by WebGozar

آخرین نوشته های وبسایت 

بزرگداشت فردوسی در دانشگاه کابل

 
 
 
ابوالقاسم فردوسی
'عجم زنده کردم بدین پارسی'
از حکیم ابوالقاسم فردوسی، شاعر حماسه سرای زبان و ادبیات فارسی در کتابخانه دانشگاه کابل تجلیل شد.

دانشکده ادبیات دانشگاه کابل این برنامه را همزمان با هجدهم می، روز جهانی شعر برگزار کرد.

در این مراسم، از فردوسی به عنوان بزرگترین شاعر زبان فارسی که توانست با آفرینش شاهنامه، زبان فارسی را هویت تازه ای ببخشد، تجلیل شد.

محب بارش استاد دانشگاه کابل که در این مراسم سخنرانی می کرد گفت بزرگداشت فردوسی در روز جهانی شعر تصادفی نیست بلکه دانشکده زبان و ادبیات دانشگاه کابل خواست از فردوسی به عنوان نماد استمرار زبان فارسی در هزار سال گذشته در این روز تجلیل کند.

به گفته آقای بارش، فردوسی از آن جهت که در ظرف سی سال یکی از بزرگترین حماسه های جهان را آفرید باید بزرگترین شاعر تمام اعصار خوانده شود.

ولی به باور آقای بارش، کار مهم دیگر فردوسی خدمت به زبان و ادبیات فارسی است که در شاهنامه او بازتاب یافته است.

آقای بارش افزود شاهنامه در زمانی از سوی فردوسی سروده شد که زبان و ادبیات فارسی به شدت در وضعیت بحرانی ناشی از رویارویی با فرهنگ های دیگر قرار داشت.

تولد فردوسی

حکیم ابوالقاسم فردوسی، در حدود سال ۳۱۹ هجری خورشیدی در روستای باژ در نزدیکی توس در خراسان چشم به جهان گشود.

تاریخ دقیق تولد فردوسی مشخص نیست ولی پژوهشگران به استناد ابیاتی در شاهنامه که در آن به سال به قدرت رسیدن سلطان محمود غزنوی اشاره می کند به این نتیجه رسیده اند که ممکن است او در حدود سال ۳۱۹ زاده شده باشد:

بدانگه که بـُد سال پنجاه و هشت
توان تر شدم چون جوانی گذشت

فریدون بیدار دل زنده شد
زمین و زمان پیش او بنده شد

'هویت تازه'
مراسم گرامیداشت فردوسی در کابل
 در این مراسم، از فردوسی به عنوان بزرگترین شاعر زبان فارسی که توانست با آفرینش شاهنامه، این زبان را هویت تازه ای ببخشد، گرامی داشته شد
 
بنابراین به نظر پژوهشگران، اگر فردوسی در سال ۳۷۵ هجری خورشیدی، پنجاه و هشت ساله بوده، پس باید در سال ۳۱۹ زاده شده باشد.

اثر حماسی

در مورد این که فردوسی چه زمانی آغاز به سرودن شاهنامه کرد، تاریخ دقیقی در دست نیست ولی او پس از این که هزار بیت از شاهنامه به وسیله دقیقی بلخی سروده شد و این کار با مرگ دقیقی ناتمام ماند، کار سرودن شاهنامه را آغاز کرد و در ظرف نزدیک به سی سال آن را به پایان رساند.

مشهور است که در سنین کهولت، فردوسی تصمیم گرفت شاهنامه را به سلطان محمود غزنوی هدیه دهد ولی به باور برخی از فردوسی شناسان، این اسطوره بزرگ حماسی مورد توجه سلطان غزنین قرار نگرفت.

شاهنامه را برخی از محققان با دو اثر حماسی معروف هومر یونانی یعنی ایلیاد و ادیسه مقایسه کرده، اما شاهنامه را به دلیل گستردگی زبان و بیان آن برتر از این دو اثر خوانده اند.

شاهنامه مجموعه ای از داستان های به هم پیوسته و برخی نیز گسسته از تاریخ و فرهنگ مردم آریایی است که فردوسی به گونه شفاهی آنها را از دیگران شنیده بود ولی به شکل مدون آنها را به نظم کشید.

منبع :بی بی سی

نوشته شده در  Tue 27 May 2008ساعت 19  توسط  علی احمد مـــــددی   | 

حقوق زن

 

 

حقوق اساسی زنان در افغانستان

 

در حال حاضر افغانستان دارای نظام می باشد که مبتنی بر قانون اساسی  و در چوکات دموکراسی استوار است ، در مورد حقوق زنان و افزایش اشتراک آنان در بخش های مختلف یک سلسله فعالیت ها صورت گرفته است ، که این فعالیت ها محدود به چند مناطق و شهرهای از  افغانستان میشود این موضوع  به هیچ گونه تمام جغرافیایی این کشور را احتوا نمیکند گرچند تعداداز  مدافعین زنان که چندین سال است در افغانستان  فعالیت میکند برای توجیه کردن کارهای شان نقش اشتراکی زنان را وسیع جلوه میدهد ولی باور بر این است که زنان حقوق مسلم خود را بدست آورده نتوانسته است به این استدلال که افغاستان یک کشوراست که اکثریت مردمان آن به قراء و قصبات زندگی میکند گفتمان حقوق زن در محدوده شهر های این کشور میباشد، ازین دایره به بیرون گسترش پیدا نکرده و همچنان حاکمیت قانون در تمام مناطق افغانستان  زیر سؤال است گروپ های استثمار کننده ای  زنان فوق العاده فعال هستند.   این افکار و اندیشه ها برای افغانان موجود است که زنان را نمی خواهند حقوق مساوی با مردان داشته باشند که ناشی از موضوعات ذیل مباشد.

الف : تعبیرات اشتبا، ازجانب بعضی ازعلما دینی در مورد  حقوق زن در اسلام با توجه به شرایط فعلی که مردم این کشورسخت پابند اعتقادات مذهبی است .

ب : تاثیرات قوانین طالبانی در مورد سهم گیری زنان در موضوعات اجتماعی افغانستان  

ج : فرهنگ خشونت در مقابل زنان

د  : تفکر آسیب پذیری زنان در مقابل رخداد های مختلف درجامعه

دراین جا میتوان گفت تعصبات در مقابل زنان فوق العاده ریشه ای است  مدت مدید و کار فراوان را می طلبد که یک جامعه اشتراکی اعم از زن مرد را شاهد بود.

 

ازدواج اجباری

 

ازدواج اجباری یک رویکرد جدید در افغانستان  نیست بلکه یک پدیده است که میراث  حکومات استبدادی ، جنگ های داخلی و فقر در جامعه از خود به جا مانده است  عمدتاً دختران و خانم ها قربانی این موضوع  است در زمان سلطنت خانواده ابدالی زنان به عنوان برده و کنیز به خدمت درباریان  قرار داشت و فقط آنان را به عنوان یک وسیله خوش گذرانی برای مردان به حساب می آوردند  در گذشته نه چندان دوردر جریان جنگ های داخلی دختران با سنین کم از طرف قوماندانان به زور به همسری گرفته  میشد همچنان در دوران سیا ه طالبان نیز چنین موضوع به حد نهایی خود رسیده بود در بعضی خانواده فروش دختران شان به پیر مردان که دارای سنین بسیار بالا قرار دارد صورت می پذیرد به خاطر اینکه یک پول هنگفت بدست آورد ، در تمام جریانات زنان کدام آله برای مبارزه با این رخداد  را نداشتند تنها کاری میکند خودکشی و یا فرار از خانه میباشد،در نتیجه زنان قربانی این معرکه است ، ازدواج اجباری موانع اصلی تحصیل و کار دختران افغان به شمار میآید زنان در افغاستان بیشتر از نیم جمعیت را تشکیل میدهد اگر در یک جامعه ای رو به انکشاف نصف آن در امورات کاری سهم نگیرد پس آن پیشرفت سرعت نخواهد داشت اگر تمام اتباع کشور یک جا همگام کار نماید به زودی به ترفی و شکوفایی دست پیدا خواهد کرد اگر در یک فامیل  زن و مرد کار نما ید اقتصاد خانواده تقویت میشود در هر کشور که اقتصاد فامیلین پیشرفت کرد به صورت اتوماتیک کشور نیز اقتصاد خوبی را بدست خواهد آورد.  پس بر تمام افغانان است که جلو تحصیل و کار زنان را نگیرد تا آنها مردان را به این باز سازی و انکشاف همراهی نمایند.

 

 

نوشته شده در  Fri 22 Feb 2008ساعت 13  توسط  علی احمد مـــــددی   | 

تماس با ما 

برای تماس با ما می توانید از فرم زیر استفاده کنید . 

نام و نام خانوادگی :
آدرس ایمیل:
موضوع پیام:
پیام:

گالری تصاویر
بخش ویژه گزارشات تصویری
 
 این قسمت به زودی فعال می شود
 
 این قسمت به زودی فعال می شود
 
 
نظر سنجی 
 
 
آرشیو وبسایت 
آمار وبسایت

 
ویرایش و ترجمه توسط خانه طراحی و نشر چشمه ریگی - با الهام گیری از سایت خبری بیناد مردم