تبليغاتX
افغانســـــــــــــــــتان نویـن
 
 
درباره سایت
از دیگر رسانه ها 
تبلیغات 

برای درج تبلیغات تماس بگیرید

 خبرنامه سایت





Powered by WebGozar

آخرین نوشته های وبسایت 

حقوق زن

 

 

حقوق اساسی زنان در افغانستان

 

در حال حاضر افغانستان دارای نظام می باشد که مبتنی بر قانون اساسی  و در چوکات دموکراسی استوار است ، در مورد حقوق زنان و افزایش اشتراک آنان در بخش های مختلف یک سلسله فعالیت ها صورت گرفته است ، که این فعالیت ها محدود به چند مناطق و شهرهای از  افغانستان میشود این موضوع  به هیچ گونه تمام جغرافیایی این کشور را احتوا نمیکند گرچند تعداداز  مدافعین زنان که چندین سال است در افغانستان  فعالیت میکند برای توجیه کردن کارهای شان نقش اشتراکی زنان را وسیع جلوه میدهد ولی باور بر این است که زنان حقوق مسلم خود را بدست آورده نتوانسته است به این استدلال که افغاستان یک کشوراست که اکثریت مردمان آن به قراء و قصبات زندگی میکند گفتمان حقوق زن در محدوده شهر های این کشور میباشد، ازین دایره به بیرون گسترش پیدا نکرده و همچنان حاکمیت قانون در تمام مناطق افغانستان  زیر سؤال است گروپ های استثمار کننده ای  زنان فوق العاده فعال هستند.   این افکار و اندیشه ها برای افغانان موجود است که زنان را نمی خواهند حقوق مساوی با مردان داشته باشند که ناشی از موضوعات ذیل مباشد.

الف : تعبیرات اشتبا، ازجانب بعضی ازعلما دینی در مورد  حقوق زن در اسلام با توجه به شرایط فعلی که مردم این کشورسخت پابند اعتقادات مذهبی است .

ب : تاثیرات قوانین طالبانی در مورد سهم گیری زنان در موضوعات اجتماعی افغانستان  

ج : فرهنگ خشونت در مقابل زنان

د  : تفکر آسیب پذیری زنان در مقابل رخداد های مختلف درجامعه

دراین جا میتوان گفت تعصبات در مقابل زنان فوق العاده ریشه ای است  مدت مدید و کار فراوان را می طلبد که یک جامعه اشتراکی اعم از زن مرد را شاهد بود.

 

ازدواج اجباری

 

ازدواج اجباری یک رویکرد جدید در افغانستان  نیست بلکه یک پدیده است که میراث  حکومات استبدادی ، جنگ های داخلی و فقر در جامعه از خود به جا مانده است  عمدتاً دختران و خانم ها قربانی این موضوع  است در زمان سلطنت خانواده ابدالی زنان به عنوان برده و کنیز به خدمت درباریان  قرار داشت و فقط آنان را به عنوان یک وسیله خوش گذرانی برای مردان به حساب می آوردند  در گذشته نه چندان دوردر جریان جنگ های داخلی دختران با سنین کم از طرف قوماندانان به زور به همسری گرفته  میشد همچنان در دوران سیا ه طالبان نیز چنین موضوع به حد نهایی خود رسیده بود در بعضی خانواده فروش دختران شان به پیر مردان که دارای سنین بسیار بالا قرار دارد صورت می پذیرد به خاطر اینکه یک پول هنگفت بدست آورد ، در تمام جریانات زنان کدام آله برای مبارزه با این رخداد  را نداشتند تنها کاری میکند خودکشی و یا فرار از خانه میباشد،در نتیجه زنان قربانی این معرکه است ، ازدواج اجباری موانع اصلی تحصیل و کار دختران افغان به شمار میآید زنان در افغاستان بیشتر از نیم جمعیت را تشکیل میدهد اگر در یک جامعه ای رو به انکشاف نصف آن در امورات کاری سهم نگیرد پس آن پیشرفت سرعت نخواهد داشت اگر تمام اتباع کشور یک جا همگام کار نماید به زودی به ترفی و شکوفایی دست پیدا خواهد کرد اگر در یک فامیل  زن و مرد کار نما ید اقتصاد خانواده تقویت میشود در هر کشور که اقتصاد فامیلین پیشرفت کرد به صورت اتوماتیک کشور نیز اقتصاد خوبی را بدست خواهد آورد.  پس بر تمام افغانان است که جلو تحصیل و کار زنان را نگیرد تا آنها مردان را به این باز سازی و انکشاف همراهی نمایند.

 

 

نوشته شده در  Fri 22 Feb 2008ساعت 13  توسط  علی احمد مـــــددی   | 

 

 

یکی دهقان به چشم اشکبارش قصه میگفتن                                                     

           زخشکسالی بی ممتد در بهارش قصه میــــــــــــــــگفتن   

بدیدم پیر مردی بار دیگر در حال رارفتن                                                       

           زویرانی بی هر شهر و دیارش قصه میــــــــــــگفتن

برفتم شهر کابل تا ازآن مردان خبر گیرم                                                       

           در آن ویرانه های بی شمارش    قصه مـــیـــــــگفتن

بدیدم مادر پیری که طفلش بر سر آغوش                                                        

           زظلم حاکمین با آه زارش قصه میــــــــــــــــــــگفتن

بگفتم مامور سمت را که با مظلوم مدارا کن                                                   

          ازآن چوکی و قدر اقتدارش قصه میـــــــــــــــــگفتن

بپرسیدم ز طالب در شمالی تو چها کرد ی                                                      

           از آن قتل قتالش آشکارش  قصه میـــــــــــــــــــگفتن

یتیمی در یکاولنگ بر سری قبری پدر دیدم                                                   

           مرا تنها گذاشتی با مزارش  قصه میـــــــــــــــــگفتن

بدیدم یک زن بیوه که مصروف گدایی بود                                                    

           زبی نانی زقلب داغدارش  قصه  میــــــــــــــــــگفتن

برفتم دفتر امر به معروف چه احوال است                                                   

          ازان قاضی پیر رشوه خوارش قصه میـــــــــــــگفتن

بگفتم با عساکر که ملت را مده آزار                                                           

          بزد لب خند و از چرس و قمارش قصه میـــــــــگفتن

بدیدم نوجانی را که پایش قطعه بودن ماین                                                   

         به دوستی خود زتلخی روز گارش قصه میــــــــگفتن

چو دیدم تیموری از مشکلات با جمع دوستانش                                               

        به آه سرد وقلب پر غبارش   قصه میــــــــــــــــگفتن 

 

شعر از محمد علي تيموري از ولسوالي پنجاب ولايت باميان

نوشته شده در  Fri 22 Feb 2008ساعت 13  توسط  علی احمد مـــــددی   | 

تماس با ما 

برای تماس با ما می توانید از فرم زیر استفاده کنید . 

نام و نام خانوادگی :
آدرس ایمیل:
موضوع پیام:
پیام:

گالری تصاویر
بخش ویژه گزارشات تصویری
 
 این قسمت به زودی فعال می شود
 
 این قسمت به زودی فعال می شود
 
 
نظر سنجی 
 
 
آمار وبسایت

 
ویرایش و ترجمه توسط خانه طراحی و نشر چشمه ریگی - با الهام گیری از سایت خبری بیناد مردم