با توجه به عمل کرد های دولت در سال های گذشته به وضوع به مشاهده رسید که در موضوعات انکشافی

کارهای که که باید انجام میشد عمل نشد بلکه هیچ گونه توجهی را دولت مردان و زمام داران کشور درین قسمت ننموده است.

ولایت دایکندی ازنگاه جغرافیایی در موقعیت بسیار نامناسب در افغانستان قرار گرفته از هرنگاه مشکلات خاص خودش را دارد، ولایت که، بسیار مدت اندک است که از تاسیس آن میگذرد. ظرفیت ادارات دولتی فوق العاده پایین بوده، فساد اداری در ادارات به اوج خود رسیده است. طبق گزاریش بعضی از رسانه های ولایت دایکندی درسال 1386 سی ودو میلیون دالر بودجه انکشافی راریاست خانه به مصرف رسانیده نتوانسته  پس بر گشت خورده است. این خود کم توجهی و بی کفایتی دولت را منعکس میکند، یگانه علت اساسی و مهم که دولت را دچار بحران ساخته ظرفیت پایین کاری موسسات دولتی و فساد اداری که درآن وجود دارد میباشد، این خود دولت را دچار چالش و مشکلات میسازد، ریشه های تروریزم و طالبان نیز ازین موضوع آبیاری شده در حال رشد ونمو قراردارد. با در نظر داشت واقعیت های عینی جامعه چنان کار دلسوزانه و وظیفه شمول از طرف کارمندان دولت در تمام افغانستان صورت نمیگیرد. ولایت دایکندی نیز ازین قاعده مستثنی نمیباشد، امروز در میان دولتمردان مسا ُیل سیاسی داغ ترین عملکرد ها نسبت به دگر برنامه قرار دارد.   

زنان در حال آموزش مهارت توپ دوزی

لذا بجا خواهد بود که از فعالیت های بعضی موسسات دلسوز به دایکندی و مردمان آن سخن گفت و کارهای شان را برسی کرد، مثال روشن تری درین قسمت میتوان نام موسسه راه سبز را گرفت که واقعاً کارهای مؤثری را در امورات  انکشافی  درین ولایت دور افتاده  انجام داده  است.

از جمله برنامه های که موسسه یادشده تحت کاردارد پروگرام آموزشی و تولیدی توپ فوتبال و والیبال در ولسوالی شهرستان میباشد که یکی از موفق ترین برنامه صنایع دستی بشمار می آید موسسه راه سبز با این ابتکار خویش توانسته است که یک حرفه نوی را درین ولایت مرویج سازد.

با اجراو عملی شدن این برنامه تعداد زیادی از مردم به یک منبع عاید دایمی دست یافته است،  از مهاجرت کردن این افراد به شهرها و کشور های خارج  به خاطر کارکردن جلو گیری شد.

موسسه راه سبز ازجمله موسسات است که توجه زیاد تری خود را جهت رشد و بالا بردن سطح توانمندی زنان معطوف داشته ، مطابق به برنامه و پالیسی کاری آن اکثریت مستفدین و مشترکین را زنان تشکیل میدهد، در واقع زنان در افغانستان در سال های گذشته تحت استثمار قرار داشت و یکی ازپس مانده ترین قشر جامعه را تشکیل میدهد.  بنابر آن برای پیشرفت و سهیم کردن زنان در عرصه های مختلف اجتماعی باید کارهای های زیادی را انجام داد.